Wat zou ik dat toch eens graag willen. Gewoon even met een simpel knopje mijn hoofd kunnen uitzetten en niet constant lopen nadenken en piekeren. Helaas is dit onmogelijk voor mij en denk ik altijd na over de meest simpelste dingen. Bijvoorbeeld even snel naar de wc gaan als je een film aan het kijken bent met je klas. Of een kaasstengel pakken uit het bakje van een klasgenoot. Of me constant afvragen waarom iemand naar me kijkt en of en wat diegene van mij aanheeft. Dat zijn even een paar simpele voorbeelden waar ik mijn hoofd veelal over breek.

Zelfs tijdens het kijken van die film denk ik na en ben ik heel erg alert op mijn omgeving. Mijn lijf staat strak van de spanning en mijn hart klopt letterlijk in mijn keel. Ook als ik ’s avonds in bed lig kan ik soms moeilijk in slaap komen, doordat ik nog regelmatig over de krankzinnigste dingen zit te piekeren.

Ik vind het zelf heel irritant, maar ik weet niet beter. Al vanaf dat ik geboren werd denk ik de hele tijd na en dat zal ook (helaas) niet veranderen. Hopelijk wordt het minder als ik volwassen ben, maar ik vrees eigenlijk van niet.

Even een korte post, maar ik had inspiratie om iets te plaatsen en het hoeft ook niet altijd zo’n lange post te zijn, toch?

Ik wens jullie allen nog een fijne zondag:).

SEE YOU SOON!

LOVE,

EEF

Hoi! Ik ben Eva, 17 jaar oud en sinds augustus 2018 een trotse eerstejaars mediaredactie student. Er is nog iets 'bijzonders' aan mij: ik heb namelijk autisme en NLD, dit zijn twee onzichtbare 'labels' die je dus niet direct aan mij kunt zien. Op mijn blog livewithlabels.nl wil ik laten zien hoe het is om te leven met autisme en NLD, mensen en lotgenoten inspireren met mijn verhaal en zorgen voor meer bekendheid, openheid en begrip in de samenleving dat er op zich wel is, maar nog meer kan worden!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *