Zaterdag plaatste ik al deel 1 (
https://www.livewithlabels.nl/2019/review-abc-autisme-belevings-circuit-deel-1/ ) van mijn review over het ABC (Autisme Belevings Circuit) op mijn blog en nu is het alweer tijd voor het laatste deel!

In dit deel zal ik echt specifiek het circuit zelf gaan reviewen, dus de opdrachten en of ik het goed in de belevingswereld van iemand met autisme vind passen zeg maar. Enjoy:)

Opdracht 1: Wat zie je?

Bij opdracht 1 lag een houten schijf met een kijkvenstertje en daaronder lag een afbeelding (een bar in een café) en de bedoeling was eigenlijk om heel goed door het kijkvenstertje te kijken en dan als het ware het te verschuiven, zodat je (als het goed is) dan kon zien wat het is.

Wat dit met autisme te maken heeft? Eigenlijk heel simpel: de moeilijkheid om het grote geheel te overzien. Ik vond dit zelf een erg goed voorbeeld, omdat ik ook echt niet kon zien wat het was. Mijn beste vriend zag het gelijk binnen een paar seconden eigenlijk al en ik was er echt iets van vijf minuten mee aan het klooien. Op een gegeven moment zag ik wel een biertap, maar dat is ook één detail. Verder kwam ik echt niet haha.

Een prima eerste opdracht dus!

Opdracht 2: Hoe eindigt de mop?

Bij opdracht 2 moest je op een evenwichtsschijf gaan staan, een koptelefoon opzetten waarop een mop te horen was op een tablet en tegelijkertijd moest je het kubusspeeltje oplossen. Als je goed luisterde en je niet liet afleiden door het kubusspeeltje, hoorde je hoe de mop eindigde. En dat was ook precies de hele bedoeling van de opdracht: verklaar hoe de mop eindigt. Ik vond het nog best een pittige opdracht, omdat ik de mop zelf niet echt begreep. Zelf werd ik niet afgeleid door het kubusspeeltje, dus dat scheelde alweer.

Deze opdracht heeft zeker te maken met autisme: namelijk de prikkelverwerking. Het kubusspeeltje en de mop veroorzaken natuurlijk aardig wat prikkels en dat moet je allemaal tegelijkertijd doen zonder je te laten afleiden. Nou was het zo dat ik deze opdracht niet persé daardoor lastig vond, maar doordat ik de mop niet goed kon verstaan zeg maar.

Wel vond ik het een goede opdracht om een soort van beeld te creëren wat een overload aan prikkels met iemand met autisme doet.

Opdracht 3: Zoek de portemonnee

Opdracht 3 was eigenlijk heel simpel: de portemonnee vinden van een personage op de zoekplaat. Alhoewel zo simpel was het niet: het was namelijk geen portemonnee wat je normaal gesproken zou verwachten (een damesportemonnee), maar echt een heel klein portemonneetje.

Mijn beste vriend en ik konden hem allebei niet vinden. En dat terwijl mensen met autisme echt van de details zijn, maar hoe goed ik ook keek: ik kon hem oprecht niet ontdekken.

Toen de vrouw van de Onderwijsspecialisten bij ons kwam om te verklappen waar hij zat verstopt zagen we hem natuurlijk wel, maar hij was echt minuscuul gewoon. Je moest echt bijna met een vergrootglas kijken wil je hem kunnen zien.

Deze opdracht vond ik wederom weer een erg sterke opdracht, omdat hij erg gericht is op een detail kunnen ontdekken. Ik zag de portemonnee dan wel niet, maar dat betekent niet dat ik geen oog voor detail heb.

Opdracht 4: Schrijf autisme

Ik snapte eigenlijk niet wat opdracht 4 met autisme te maken had, maar dat maakt niet uit haha. Je moest namelijk bij deze opdracht ‘autisme’ schrijven in spiegelbeeld in de spiegel (snap je hem nog?). Je mocht dus ook niet gewoon kijken; nee, je moest echt in de spiegel kijken en dan het woord schrijven. Bij mij ging dat helemaal mis en bij mijn beste vriend ook, dus laten we het daar maar niet over hebben.

Op het bordje stond dat dit met veranderingen bij autisme te maken had, maar ik kon het niet aan elkaar linken wat dat betreft. Daarom vond ik deze opdracht eigenlijk wat minder, omdat ik simpelweg de link niet kon leggen tussen autisme en in spiegelbeeld schrijven. Kan iemand me dat uitleggen? Al met al was het best een leuke opdracht!

Opdracht 5: Wat vertelt de cartoonist?

Bij opdracht 5 moest je woorden aan afbeeldingen koppelen. Ik vond dit eigenlijk ook best een vage opdracht, omdat er meerdere woorden pasten bij afbeeldingen. Ook kon ik hier de link niet leggen tussen autisme en woorden aan afbeeldingen koppelen.

Op het bordje stond dat mensen met autisme vaak woorden en zinnen letterlijk nemen en dat de cartoons oefeningetjes zijn in het autistisch denken. Maar ik kon me daar echt totaal niet in vinden eigenlijk. Jammer, want hier had wel een betere opdracht voor in de plaats kunnen komen. Dat weet ik zeker.

Opdracht 7 (opdracht 6 was er helaas niet): Maak de puzzel

Dit was eigenlijk -net zoals opdracht 3- een hele simpele opdracht: gewoon een puzzel oplossen. Alleen kan ik totaal niet puzzelen en was het ook een hele vage puzzel. Mijn beste vriend vond het ook een rare puzzel, dus ik was niet de enige die dat vond. Maar het was wel met een speciale reden gedaan blijkbaar.

Dit had met autisme te maken dat het een puzzel van duizend stukjes is als het ware. Wij zien niet de tekening of foto wat het moet voorstellen. De details spelen hierin ook sowieso een grote rol dat je niet gelijk het hele gezicht ziet. Maar ook dat het lastig is om gezichtsuitdrukkingen snel en goed te lezen.

Zelf vond ik dit wel een leuke opdracht waar goed over nagedacht is. Ik vond het ook zeker een erg goede manier om autisme te beleven!

Opdracht 8: Wat zegt de vrouw?

Bij deze opdracht had je vijf plaatjes van een vrouw die een gebaar voor deed uit verschillende landen. Deze plaatjes moest je matchen met een gebaar uit ons land. Wij hadden er allebei één goed, dus het was best een lastige opdracht. Maar wel een leuke opdracht:).

Wat dit met autisme te maken heeft? Dat wij niet meteen de context zien van een situatie en vaak ook niet meteen begrijpen wat anderen bedoelen of verwachten.

Ik vond deze opdracht ook goed uitgedacht en bedacht, omdat ik de gebaren van de vrouw niet meteen begreep. Dus ik begreep de context ook niet meteen. Een erg grappige opdracht als je het mij vraagt.

Opdracht 9: Welk woord lees je?

Bij alweer de één na laatste opdracht moest je op een laptop kijken naar een vrouw die in Vlaamse hand gebarentaal een woord spelde. Dat woord moest jij dus raden door goed naar de gebaren te kijken en naar het alfabet die op tafel lag. Ik faalde hopeloos bij deze opdracht haha. Het ging voor mij veel te snel om én op de gebaren te letten én naar het alfabet te kijken. Het lukte mij dus echt niet om een woord te vormen. Mijn beste vriend is het wel gelukt, dus hij is echt niet autistisch (is hij ook niet). Het woord was trouwens ‘fluisteren’.

Maar dit had dus met autisme te kijken dat communicatie veel te snel gaat voor ons en dat wij heel veel inspanning moeten leveren om alle stukjes informatie met elkaar te verbinden tot één betekenisvol geheel. Nou, een perfecte opdracht om dit uit te beelden wat mij betreft haha.

Opdracht 10: Vind de weg naar het huisje

Bij de laatste opdracht moest je op een laptop met de pijltjestoetsen de weg in het doolhof naar de uitgang vinden waar een huisje verstopt zat. Bij mij ging deze opdracht ook fout, omdat ik er eerst helemaal niets van snapte en daarna maar wat ging doen. Mijn beste vriend lukte het aardig, maar speelde wel vals (ik ook een beetje hoor haha).

Met autisme had dit te maken dat je al heel snel het overzicht in het doolhof kwijtraakt en dat is voor ons ook zo in real life. Dat zorgt voor verwarring, frustratie en angst zoals ook op het bordje stond. Wij hebben dus duidelijkheid, structuur en overzicht nodig! Helaas vergeten dit de meeste mensen nog wel eens.

Ik vond dit ook één van de beste opdrachten van het circuit, omdat het gewoon weer heel goed is uitgedacht en bedacht door Autisme Centraal. Het komt erg goed overeen met de leefwereld van iemand met autisme. Mijn complimenten dus:).

Mijn oordeel

Oké, nu is het tijd voor mijn oordeel! Ik vond het een erg goed uitgedacht circuit, op een paar opdrachten na. De opdrachten die wat mij betreft de beste opdrachten van het hele circuit zijn, zijn de opdrachten 10, 9, 8, 3, 2 en 1. Omdat hierbij het best gekeken is hoe iemand met autisme het leven ervaart en daar hebben ze die passende opdrachten dus bij bedacht.

Of je dit circuit persé moet volgen om iemand met autisme te kunnen begrijpen weet ik niet, maar ik denk zeker dat je wel tot nieuwe inzichten komt als je dit circuit volgt. Volledig begrijpen zul je een persoon met autisme nooit, maar een beetje beter kan zeker geen kwaad! Ik raad daarom zeker aan om het te volgen, met zeker zes opdrachten die er uitspringen.

Ik vond het wel jammer dat opdracht 6 er niet bij was, omdat je bij die opdracht moet proeven en dat was een beetje lastig om mee te nemen schijnbaar. Dus ik heb één opdracht niet kunnen reviewen, maar goed volgende keer beter.

Ik hoop dat jullie het leuk vonden om mijn review over het ABC te lezen en dat ik jullie ervan heb weten te overtuigen dat je dit circuit ook zo snel mogelijk moet gaan volgen. Laat me even weten of ik dit vaker moet doen of niet:).

Fijne avond nog allemaal.

SEE YOU SOON!

LOVE,

EEF

Hoi! Ik ben Eva, 17 jaar oud en sinds augustus 2018 een trotse eerstejaars mediaredactie student. Er is nog iets 'bijzonders' aan mij: ik heb namelijk autisme en NLD, dit zijn twee onzichtbare 'labels' die je dus niet direct aan mij kunt zien. Op mijn blog livewithlabels.nl wil ik laten zien hoe het is om te leven met autisme en NLD, mensen en lotgenoten inspireren met mijn verhaal en zorgen voor meer bekendheid, openheid en begrip in de samenleving dat er op zich wel is, maar nog meer kan worden!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *